Twee weken geleden stelde Frauke de volgende vraag:

‘Een half jaar geleden ben ik een leuke man tegengekomen. We hebben het erg gezellig, we kunnen veel lol maken én we hebben serieuze gesprekken. Eigenlijk is alles leuk met hem…bijna alles…

Hij heeft een lange relatie achter de rug met zijn eerste liefde en nu ben ik er dus. En dan komt er na een tijdje meer bij kijken. Zoenen was gelijk al niet zo fijn, beetje onbeholpen en in bed is het niet veel beter. Hij lijkt het ook niet echt belangrijk te vinden. We hebben het er over gehad, maar als ik hem goed begrijp vindt hij het prima zo.

Seks is echt niet het belangrijkste maar het speelt zeker een rol voor mij in zoals ik een relatie voor me zie. De leuke spanning tussen ons verdwijnt nu langzaam en ondanks alle geweldige momenten ga ik erg twijfelen. Ik wil het niet zover laten komen dat ons seksleven niet meer is dan gezellig keuvelen in bed alsof je logeert bij een vriendin. Wat moet of kan ik nu doen, want hij heeft blijkbaar nooit seksles gehad?’

Seksles

Staat Frauke hier alleen in?

Frauke staat hier zeker niet alleen in. Dit hoor ik regelmatig en hoewel we in het leven op heel veel gebieden goed worden onderwezen is dat op andere persoonlijke vlakken, die bijna iedereen gaat tegenkomen, totaal niet zo. Neem nou eens relaties, seks en kinderen opvoeden. Dit moeten we blijkbaar vanzelfsprekend kunnen en goed doen.

Er is geen school geweest waar de nieuwe liefde van Frauke heeft kunnen leren hoe hij een vrouw kan beminnen (seksles dus). En waarschijnlijk hebben de vrouwen in zijn leven ook nooit verteld wat fijn is en wat niet. Of ze wilden hem geen slecht gevoel geven en gingen faken en zeggen dat het lekker was terwijl het niet lekker was. Voor velen is porno, hoe triest ook, de enige referentie.

En vlak ons vrouwen ook niet uit. Vaak weten we zelf niet wat we lekker vinden en verwachten en hopen we wel dat een man dat weet en ons naar de zevende hemel brengt.

Vroeger was er seksles en dat was zo gek nog niet

Jean Auel* beschreef het al in haar boeken van De Aardkinderen. Vroeger kregen jongeren/tieners een goed bewaakt inwijdingsritueel. De jongen werd bijgebracht hoe te beminnen door een oudere vrouw. En voor een meisje was dit met een oudere man. Op een hele liefdevolle manier werd seks onderwezen en leerden deze jongeren wat goed beminnen is. Seksles dus.

In de Westerse wereld rollen we er maar zo’n beetje in en modderen we ons daar de eerste jaren (en sommigen een heel leven) doorheen. Met goed geluk komen we iemand tegen die wel goed is ingewijd en dat doorgeeft. De kans is echter veel groter dat we iemand ontmoeten die ook onervaren is en dan krijgen we de situatie zoals Frauke dat tegenkomt.

Wat kan Frauke doen?

Het is zo belangrijk om te praten. Het is ook heel logisch dat jullie dit nog van elkaar moeten leren kennen. En het is vooral belangrijk om het de ander niet kwalijk te nemen. Geen verwijten. Ga samen hand in hand ontdekken wat jullie als stel lekker vinden en niet achteruit leunen en wachten tot de ander het vanzelf kan. Voel of de ander ook welwillend is om op onderzoek uit te gaan.

Ga dan samen op onderzoek en ontdek hoe leuk en spannend het is om nieuwe dingen te proberen. Het is echt de moeite waard om je schaamte aan de kant te zetten en te zeggen wat je wilt en hoe je het wilt. Zonder verwijt, gewoon op een liefdevolle manier zoals je iemand instructies zou geven die je rug zit te krabben om dat plekje te vinden waar het jeukt.

Heb jij ook een vraag

Heb jij ook een vraag zoals Frauke. Ik nodig je uit om die naar me toe te sturen. Ik zoek daar de vragen uit die ik in mijn podcast beantwoord. Wie weet komt jouw vraag dan voorbij 😀. Ik lees je vraag graag in de reacties.

Op een mooie liefde,
Hartelijke groet Carla

* Aanvankelijk was er redelijk veel kritiek op de werken van Jean Auel uit wetenschappelijke hoek. Alhoewel de schrijfster voor haar boeken veel onderzoek heeft gedaan, blijven het geromantiseerde verhalen en moet men haar werken niet beschouwen als zuiver wetenschappelijk. Svante Pääbo bewees in 2010 dat er vermenging heeft plaatsgevonden tussen de beide mensensoorten, zoals Auel in haar eerste boek (1980) al beschreef en wat aanvankelijk sterk in twijfel werd getrokken. Wellicht zal achteraf moeten worden geconcludeerd dat haar visie realistischer is dan eerst gedacht, alhoewel een deel van haar hypotheses waarschijnlijk nooit geverifieerd zal kunnen worden. De boeken bieden in ieder geval op veel punten een interessant beeld van hoe het leven van 40.000 jaar geleden geweest zou kunnen zijn.